مرتد فطرى خواهند بود كه مرتد شرعاً واجب القتل است ، مر او را زن خود حرام است و مال او مال وارثى است كه مثل او نباشد . و قتل مسلمانانى كه در تسخير ممالك اسلام با كفار همداستان شوند ، جايز است ، اگر موقوف‌عليه دفع از اسلام و مسلمين باشد و بر قاتل ، قصاص و ديه و كفاره نيست بلكه مؤاخذه و بازخواستى نيست در قتل مسلمى كه داخل كفار باشد و كفار او را اسير خود كنند و ترك قتل او مخل كار محاربه باشد و بر قاتل ، قصاص و ديه نيست بلى كفاره از بيت المال داده مىشود . و از اين احكام معلوم شد كه مسلمين را اجتناب از دشمنان خدا و احتراز از معاونت و متابعت آنها لازم است تا از هلاكت دنيا و آخرت در امن و سلامت باشند ، پس اگر كفره بر بلدى مستولى شوند و مسلمين آن بلد را مهاجرت ممكن باشد و اظهار شعاير اسلام مقدور نباشد ، واجب است كه از آن بلد هجرت گزينند . و اگر حاكمى اهل بلدى را ظلمى به گرفتن مالى كند جايز نيست كه مسلمين آن بلد به تصور حفظ مال ، كفار را بر خود مسلط كنند و از حفظ دين در گذرند بلكه همه مسلمين را سزاوار است كه در حفظ دين ، ترك جان گويند ، چه رسول خدا ( ص ) فرموده : « ياعلي ، إذا نزلت بك قارعة في دينك فاجْعل نفسك دون دينك » « 1 » .

--> ( 1 ) . وسائل ، ج 16 ، ص 193 ، ح 23 و عبارت آن چنان كه در كافى كلينى ، ج 8 ، ص 78 آمده با عنوان « وصية النبي ( ص ) لأمير المؤمنين ( ع ) » چنين است : محمد بن يحيى ، عن أحمد بن محمد بن عيسى ، عن علي بن النعمان ، عن معاوية بن عمار قال : سمعت أبا عبد الله ( ع ) يقول : كان في وصية النبي ( ص ) لعلي ( ع ) أن قال : يا علي أوصيك في نفسك بخصال فاحْفظها عنّي ، ثم قال : اللهمّ أعنه : أما الاولى : فالصدق ولاتخرجن من فيك كذبة أبدا . والثانية : والورع ولا تجترىء على خيانة أبدا .